شفاعت یکى از موثرترین حیله هاى شیطان است که مردم رابا بت ساختن از پیغمبرشان و یا مقدسین گول مى زند.
هرچند قرآن مکرر شرح مى دهد که در روز قضاوت شفاعتى وجود نخواهد داشت،ولى بسیارى از مسلمانان از طریق "حدیث و سنت" با بت ساختن از پیغمبر محمد برخلاف خواسته اش و جعل کردن مفهوم شفاعت (شفیع) گول خورده اند.
آمنوا أنفقوا مما رزقناکم من قبل أن یأت یوم لا بیع فیه و لا خله و لا شفاعه و الکافرون هم الظالمون (۲۵۴)
۲۵۴- اى کسانى که ایمان دارید، باید از آنچه به شما روزى داده ایم انفاق کنید، قبل از آنکه روزى فرا رسد که در آن نه مبادله اى باشد، نه خویشاوندى و نه شفاعتى.(۲:۲۵۴)
بأمره یعملون (۲۷) یعلم ما بین أیدیهم و ما خلفهم و لا یشفعون الا لمن ارتضى و هم من خشیته مشفقون (۲۸)
پیغمبر فقط پیرو احکام خداست. خدا گذشته و آینده شان رامى داند. آنها جز براى کسانى که خدا قبلاٍ پذیرفته باشد نمى توانند شفاعت کنند وپیامبران نگران وضع خودشان هستند.(۲۱:۲۸)
با وجود این که قرآن مکرر تاکید مى کند که محمد(ص) داراى هیچ قدرتى نیست تا بتواند به کسى منفعت یا آسیبى برساند ، شیطان از طریق مفهوم شفاعت موفق به فریب بسیارى از مردم شد. شیطان قربانى هایش را متقاعد کردکه محمد آنان را واقعاٍ از جهنم نجاتشانداده ؛ و وارد بهشت خواهد کرد.
خیلى از کسانى که خودشان را مسلمان مى شناسند مفهوم شفاعت را براى بسیارى از مقدسین و امامان تعمیم داده اند .
و یعبدون من دون الله ما لا یضرهم و لا ینفعهم و یقولون هؤلاء شفعاؤنا عند الله قل أ تنبئون الله بما لا یعلم ف السماوات و لا ف الَأرض سبحانه و تعالى عما یشرکون (۱۸)
۱۸ - آنان در کنار خدا کسانى را عبادت مى کنند که قدرت ندارند به آنان سود یا زیان برسانند و مى گویند، "این ها نزد خدا شفیع ما هستند!" بگو، " آیا در آسمانها و زمین خدا را از چیزى خبر مى دهید که او نمى داند" تسبیح او را. او والاترین است. بسیار برتر از اینکه به شریک نیاز داشته باشد.(۱۰:۱۸)
مفهوم شفاعت ایجاب مى کند که خدا شریکانى داشته باشد که از طرف مردم با او شفاعت کنند.
به این دلیل، شفاعت یعنى شرک و کسانى که باور دارند که محمد براى هر کسى شفاعت خواهد کرد در واقع ازمحمد بت ساخته اند برخلاف خواسته اش. شفاعت محمد در ساختگى هاى شیطانى مثل حدیث و یا سنت رایج است.
قرآن بوضوح شفاعت را به عنوان شرک مشخص مى کند، و معیارى بزرگ را اعلام مى کند؛ کسانى که به شفاعت ایمان دارند نمى توانند صحبت کردن در باره خدا به تنهایى را تحمل کنند. آنان باید معبود هایشان را در کنار خدا ذکر کنند.
قل لله الشفاعه جمیعا له ملک السماوات و الَأرض ثم الیه ترجعون (۴۴) و اذا ذکر الله وحده اشمأزت قلوب الذین لا یؤمنون بالَآخره و اذا ذکر الذین من دونه اذا هم یستبشرون (۴۵)
۴۴ - بگو، "شفاعت همه از آن خداست." کل پادشاهى در آسمانها و زمین از آن اوست، سپس بسوى او باز خواهید گشت. ۴۵ - هنگامیکه فقط نام خدا برده شود، دلهاى کسانیکه به آخرت ایمان ندارند با بیزارى مى گیرد. اما هنگامیکه نام دیگرى در کنار نام او برده شود، رضایت پیدا مى کنند.(۳۹:۴۵)
محمد از شما باز خواست نخواهد کرد
فانما علیک البلاغ و علینا الحساب (۴۰)
۴۰ - ....... تنها ماموریت تو رساندن (پیام قرآن) است. این ما هستیم که آنان را باز خواست خواهیم کرد.(۱۳:۴۰)
محمد(ص) نمى تواند به شما سود یا زیانى برساند
(قل لا أملک لنفس ضرا و لا نفعا الا ما شاء الله لکل أمه أجل اذا جاء أجلهم فلا یستأخرون ساعه و لا یستقدمون (۴۹)
۴۹ بگو (محمد)، "من قدرت ندارم به خودم زیان، یا سودى برسانم؛ فقط آنچه خدا بخواهد تحقق مى یابد."(۱۰:۴۹)
قل ان لا أملک لکم ضرا و لا رشدا (۲۱)
۲۱ - بگو (محمد)، "من قدرتى براى زیان و یا هدایت شما ندارم."(۷۲:۲۱)
به این دلیل، محمد (ص)شما را در بهشت وارد نخواهد کرد و نه شما را از جهنم نجات خواهد داد و جلوى او باز خواستى نخواهد شد و نه مى تواند به شما سود یا زیانى برساند؛ تنها ماموریت او تحویل دادن قرآن بود و هیچ چیز جز قرآن. دوست داشتن و احترام به او این است که فقط از قرآن پیروى کنیدو ساخته هایى را که به او نسبت داده اند، تکذیب کنید.
نظرات ()
